« نماز را براى ذكر من بپادار . » با ياد او است كه جانها صيقل يافته ، اوج مىگيرند و به‌طرف ملكوت بالا مىروند . ( إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنكَرِ ) « 1 » . « و از هر كار زشت و منكرى باز داشته مىشود . » انسان خردمند داراى قدرتى است كه به‌وسيلهء آن مىتواند جايگاه خويش را در عرصه‌هاى مختلف زندگى مشخص كند ودامنهء ضعف و قوّت‌ايمان خود رابشناسد ، وسيلهء سنجش اين امور نماز او مىباشد ، پاكى واحساس فروتنى و تواضع نسبت به خداوند در هنگام نماز نويد بخش سلامتى ايمان انسان است ، آمادگى براى نماز با قلبى سرشار از شور و شوق در هنگام شنيدن « حىّ على الصلاة » مؤذّن نشانه‌اى است براى شناخت نيروى ايمان و راه‌يابى آن به‌قلب انسان . عكس اين موضوع نيز صحيح است ، عدم نشاط در لبّيك گفتن به نداى پروردگار علامتىاست بر راه نيافتن‌ايمان در روح . همچنين از نشانه‌هاى سستى ايمان و عدم نفوذ آن در وجود انسان ، اداى نماز تنها به‌عنوان يك وظيفه كه انسان مجبور به آن است ، مىباشد ، سجده و ركوع بدون فروتنى وتواضع مانندنماز آن‌اعرابى است كه درمسجد نماز مىخواند و پيامبر و يارانش تماشاگر او بودند ، پيامبر صلى الله عليه و آله در حالى كه از نماز خواندن آن مرد عرب متعجب شده بود ، فرمود : « مانند نوك زدن كلاغ

--> ( 1 ) - سورهء عنكبوت ، آيهء 45 .